Bericht uit India!

Hallo lieve allemaal,

De eerste week in het warme Kolkata en we kunnen bijna een boek schrijven! Vandaag was het de grote dag. We hebben de ambulance gekocht! en je gelooft het niet, met een creditcard! Vanmiddag waren we erbij dat de laatste hand werd gelegd aan de belettering op beide zijden van de ambulance. Niet zoals bij ons in Nederland, gewoon uit de hand met een kwastje, jullie zullen het snel zien op de foto\'s. Het is een Suzuki Omni, met stootbumpers, geen overbodige luxe hier in deze drukke stad. Zaterdag is de dag dat we hem overhandigen aan het revalidatiecentrum, we brengen de ambulance er zelf heen, gelukkig met chauffeur, want hier autorijden, betekent dat ik een extra verzekering af moet sluiten!! Om 9.30 uur worden we verwacht in de garage, daar gaan we de ambulance versieren met slingers, ballonnen enz, om zo met sirene door de stad naar het revalidatiecentrum te rijden! Ik zie het al voor me, wat een feest!

Wat we nog meer gedaan hebben; we hebben Prabartak Home bezocht, dit is een tehuis waar geestelijk gehandicapte "tieners" verblijven, onder leiding van Rosalie hebben we geassisteerd bij het lesgeven. Het onderwerp was "tijd". Wat een belevenis en wat een ontvangst! Het werd een ochtend om nooit te vergeten. Met handen en voeten werd ons verteld dat de foto\'s aan de muur de theatervoorstelling Aly Baba en de veertig rovers moest voorstellen, en trots dat ze waren en terecht! Het was schitterend, ze zagen er zo mooi uit! Omdat deze kinderen een dagbesteding hebben, die niet veel voorstelt, willen wij ze een dag mee uit nemen, wat en hoe, horen/lezen jullie nog.

We hebben een welkoms etentje bij Rosalie thuis gehad, waar de kinderen van een Indiaas gezin het eten hadden gekookt, erg lekker en vreselijk gezellig. De tafel was een kleed op de vloer, het kleed was nauwelijks zichtbaar van al het lekkers wat er gekookt was.

Inmiddels kennisgemaakt met andere vrijwilligers uit o.a. Noorwegen,Polen,Zwitserland en Belgium, gisteravond hebben we gezamenlijk een kosmopolitische boottocht op de Hoogly rivier gemaakt, een houten bootje met een zeiltje eroverheen, het voelt niet echt veilig, maar ach je moet alles in je leven een keer geprobeerd hebben.

Verder hebben we ons bezig gehouden met het vinden van een redelijk Hotel. Binnen vier dagen 3 verschillende Hotels, het is nauwelijks voor te stellen, maar of de bedden zijn zo hard dat je binnen een paar dagen decubitus hebt, of het is zo \'n herrie dat je geen oog dicht doet, dan de prijs (niet te vergelijken met Westerse prijzen), maar het moet wel een beetje in verhouding zijn.

En...onze reis naar Puri voorbereid, de bedoeling is om 6 november te vertekken en 27 november terug te komen in Kolkata. Wellicht kunnen we daar ook nog iets betekenen!

Voor mij lijkt het alsof ik niet ben weggeweest, voel me weer helemaal op mijn plek! Ondanks de warmte, smerigheid op straat, continu onderhandelen, herrie enz, enz, het blijft een bijzondere stad, een stad van overleven, ieder op zijn eigen manier!

Groetjes Jannie en Aly.