Peter van Dam

De wereld verbeteren kan iemand niet alleen

Ooit heeft hij zelf zorg verleend aan anderen, maar sinds een flink aantal jaren is Peter van Dam zelf bijna totaal afhankelijk van de zorg van anderen. “De betrokkenheid is altijd gebleven en met die achtergrond heb ik me dan ook graag aangemeld voor de cliëntenraad”, geeft hij aan.

Peter van Dam heeft niet het idee dat hij in zijn eentje de wereld kan verbeteren. Hij wil er wel een bijdrage aan proberen te leveren. Binnen de mogelijkheden die hem ter beschikking staan, want zijn persoonlijke omstandigheden vormen een belemmering. Peter is ervan overtuigd dat een cliëntenraad zinvol is. “Eigenlijk kun je als organisatie niet zonder. Vooral voor Directzorg is de tevredenheid onder cliënten belangrijk en voor veel instanties vormt het ook een aanspreekpunt.” Door zijn beperkingen is het voor Peter lastig om fysiek vergaderingen bij te wonen van de cliëntenraad. “Zo niet onmogelijk. Rolstoelvervoer is duur; bovendien kost zo’n trip me veel energie.” Er zijn voor hem echter andere mogelijkheden om als cliëntenraadslid te functioneren, zoals telefonisch vergaderen en de e-mail. “Het zou beter zijn als ik fysiek de vergadering kan bijwonen. Maar op deze manier ben ik er ook bij en het werkt prima.”

Peter vindt het prettig dat hij een bijdrage kan leveren. “Het geeft me gewoon een kick; ik kan een rol vervullen, ik kan iets betekenen, ik hoor ergens bij. Dat is belangrijk voor me.” Peter blijft enthousiast, hoe ziek hij ook is. “Ik moet er wat van zien te maken en positief proberen te blijven.” Dat is niet eenvoudig; Peter mankeert namelijk veel. Hij is aan de rolstoel gekluisterd en zonder hulpmiddelen is hij tot weinig of niets in staat. Hij noemt zich een zwaargewicht voor de verzorging. Peter heeft ernstige motorische beperkingen, longklachten, neurologische problemen, zijn schildklier werkt niet naar behoren, hij is incontinent en dermatologisch is evenmin alles in orde. “Ik mankeer gigantisch veel, maar hier boven werkt het nog perfect. Met de hulp van Directzorg ben ik me gaan voelen als ieder ander; lekker zelfstandig op een voor mezelf aanvaardbaar niveau.”